Pff.. dat voelt raar zeg, om wat te typen in het Blogger scherm. Het zal dan ook de laatste keer zijn dat het gebeurt, want ik stop met bloggen. Of beter gezegd, ik ben gestopt met bloggen. De meesten van jullie volgen me ook op Instagram en daar had ik het al bekend gemaakt, maar het voelde toch niet goed om er ook niet iets op de blog over te zeggen.De vakantie is voorbij. Ruim drie maanden heb ik geen verplichtingen gehad in de vorm van school, en dat was heerlijk. Maar ach, je hebt genoeg andere dingen en op de een of andere manier waren mijn dagen altijd gevuld. Lang niet altijd met bijzondere activiteiten, hoewel de vier dagen in Rome toch echt hoogtepunten waren.
'Schrijven deed ik altijd al graag', zo beginnen veel mensen hun schrijfgeschiedenis. Maar nee, bij mij gaat deze vlieger niet op. Ik was vroeger namelijk niet echt actief bezig met schrijven. Wel met taal, ik hield ontzettend veel van lezen en op school waren dictees mijn favoriet. Maar mijn liefde voor schrijven is dus pas de laatste jaren ontstaan. En daar ga ik nu lekker over En we zijn weer terug in Rome! Niet echt helaas, maar ik was nog lang niet uitverteld in mijn vorige blogpost over Rome. Vandaar een deel twee. Als kers op de taart komt er nog een filmpje, maar die heb ik nu nog (steeds) niet af. Zijn jullie klaar voor prachtige gebouwen en beeldschone uitzichten? :)

Het gouden uur is ontzettend mooi, maar kan ook erg stressvol zijn. Zo ging ik op een mooie zaterdagavond samen met m'n zusje foto's maken terwijl de zon bijna onderging. Eerst ging zij voor de camera, met een leuk resultaat. Maar toen het mijn beurt was verdween de zon opeens achter een wolk, en kwam daar niet meer vandaan. Doei magische gouden-uur-foto's. Dus hierbij: foto's tijdens het gouden uur met de zon achter een wolk.

Waarschijnlijk weet je het allang, maar goed, ik ben dus geslaagd voor het vwo. En daar ben ik ontzettend blij mee, te meer omdat er best een aantal zijn gezakt bij mij op school, zo jammer! Nu was ik zelf niet zo bang om te zakken, ik stond er goed voor en de examens gingen over het algemeen ook prima. Uiteindelijk scheelde het maar weinig of ik was zelfs cum laude geslaagd!

Het is geen geheim dat ik het leuk vind om een beetje te experimenteren met kleding en trends. Ik probeer van alles en creëer daarmee outfits die bij mij en m'n stijl passen. Soms zie ik er daarbij uit als chaotische oma, maar het scheelt al een hoop als het je niet uitmaakt wat anderen daarvan vinden.

Alles is voorbij. School, examens, het is allemaal verleden tijd. Nu is de periode aangebroken waar ik zo lang reikhalzend naar uitgezien had: vakantie. En niet zomaar zes weken zomervakantie, maar maar liefst drie maanden. En wat doe je dan? De kans is namelijk aanwezig dat je in een groot zwart gat valt door de plotselinge overgang van alles geven naar niets doen.

Vorige week ben ik met de hele familie van m'n moeders kant een nachtje weggeweest. We zaten vlakbij het strand van Castricum dus een strandwandeling kon niet ontbreken. Hoewel het de hele week herfstachtig was, hadden we het getroffen met het mooie weer. Hier een paar snelle outfitfoto's!
![]() |
| Foto door Anne-Mare |
Na vier weken heb ik eindelijk weer tijd om een blogje te tikken. Alles rondom school is klaar, behalve de examens. En daar zie ik nog helemaal niet tegenop, het feit dat ik eindelijk vakantie heb is nu even veel belangrijker. ;)
Misschien kun je je nog de post herinneren waarin ik zei dat je me foto's mocht mailen en dat ik die dan van commentaar zou voorzien. In tussentijd heb ik er een aantal binnengekregen die ik graag wil delen inclusief commentaar, zodat ook degenen die niets hebben ingestuurd er misschien nog iets van op kunnen steken.

Het is alweer veel te lang geleden sinds de laatste Style Saturday online is gekomen. Voor vandaag kon ik gelukkig Alieska strikken om voor de camera te gaan staan. Hiervoor zijn we naar een locatie gegaan die helemaal past bij de kleurige kleding waar Alieska van houdt. Benieuwd naar meer?
Lezen is iets waar ik altijd van heb gehouden. Ik laat me graag meevoeren met een boek zodat het lijkt alsof je alle avonturen zelf meemaakt, net zolang totdat je weer met een schok in de werkelijkheid belandt omdat je moeder roept voor het eten. Boeken laten je reizen door de tijd en over de hele wereld. Ze laten je nadenken, huiveren, lachen en huilen.
'Hé Emma, kun je even naar een aantal foto's van me kijken en daar feedback op geven?' zo vroeg een klasgenootje me pas. Dat wilde ik wel, en zo zat ik even later een stuk of wat foto's kritisch te bekijken op belichting en compositie. Ik moet zeggen dat ik er wel plezier in had. Zodoende rees er een plannetje in m'n bovenkamer.

Uh.. Hoi? Ken je me nog na anderhalve maand geen blogs geplaatst te hebben? Ik voel me wel schuldig hoor, maar ik heb het excuus erg druk te zijn geweest met school (lees: pws en tentamens) en werk. Nu is het gelukkig vakantie dus haalde ik afgelopen maandag mijn camera onder het stof vandaan om 'm mee te slepen naar Rotterdam.
'Hoi, ik ben Harry en ik sta sinds kort bij Emma op haar neus. Zij is gevallen voor mijn lieftallige chocoladekleur en metalen neusbrug, waardoor ik zo'n leuke retro uitstraling heb. Ik hoop Emma nog heel lang trouwe dienst te bewijzen en als het aan haar ligt zal dat ook gebeuren, nou doei!'

'Ik fotografeer te weinig.' Herkenbaar? Om deze reden was ik op zoek naar een klein, simpel fotografie projectje en kwam ik een tip tegen om een week lang detailfoto's te maken. Dat heb ik dus gedaan, die eerste week van de kerstvakantie. Ik ga er geen hele verhalen bij ophangen, het draait puur om de foto's. Het verhaal mag je er zelf bij bedenken, want: details create the big picture!








